Recitados diversos

Recitados diversos

Manueliño foi ó viño (varias versións)

Landrusiño
foi ó viño.
Rompeu o xerro
polo camiño.
Pobre do xerro,
pobre do viño,
pobre do cu
de Landrusiño.

San Pedro - Cangas

O teu pai
foi ó viño.
Partiu a xerra
no camiño.
Mal da xerra,
mal do viño,
mal das patas do gatiño.

Miguel de Barbadás

Manueliño
foi ó viño.
Rompeu o xerro
no camiño.
Mal polo xerro,
mal polo viño,
mal polo cu do Manueliño.

M. Barrio - V. Risco: “Etnografía...”

categorias: 

Eu tiña dez canciños

Eu tiña dez canciños.
Un non come nin bebe,
non me quedan máis que nove.
Dos nove que me quedaban,
un comeu un biscoito,
non me quedan máis que oito.
Dos oito que me quedaban
un comeu un molete,
non me quedan máis que sete.
Dos sete que me quedaban
un levouno el rei,
non me quedan máis que seis.
Dos seis que me quedaban,
un matouse dun brinco,
non me quedan máis que cinco.
Dos cinco que me quedaban
un matouse dun salto,
non me quedan máis que catro.
Dos catro que me quedaban
un tragou un bisté,
non me quedan máis que tres.
Dos tres que me quedaban
un morreu do sol,
non me quedan máis que dous.
Dos dous que me quedaban,
un morreu dun susto,
non me queda máis que un.
Este can que me quedaba
matoumo un becerro,
non me queda ningún “perro”.

Ricardo Pérez: “Xogos populares en Galicia…”

categorias: 

Bate, meu leite (varias versións)

Bate, meu leite,
na cántara nova
con tres pelouriños
e mais o da roda.

Explicación:
Este dito acompaña o labor de bater o leite dentro dunha cántara, para facer a manteiga. Realízase cun pau que ten unha rodiña no extremo. O leite que queda tras quitar a manteiga é o leite batido ou leite mazado.

Rico Verea, Manuel: ”Cancioneiro…”

Bate, meu leite,
se te has de bater
que na casa teño
quen te ha de comer.

Rico Verea, Manuel: ”Cancioneiro…”

Bate, meu leite,
na cántara nova
con tres pelouriños
e mais o da roda.
Bate, meu leite,
se te has de bater,
que na casa teño
quen te ha de comer.

Rico Verea, Manuel: “Tantarantán...”

categorias: 

Páxinas